Projekt ustawy o równym statusie kobiet i mężczyzn pojawiał się w parlamencie trzykrotnie, po raz pierwszy już w 1996 roku. Autorkami pierwszego projektu były prawniczki, Małgorzata Fuszara i Eleonora Zielińska. Do Sejmu został wniesiony dwukrotnie - najpierw jesienią 1996 roku z inicjatywy Parlamentarnej Grupy Kobiet, po zebraniu 160 podpisów posłanek i posłów. Niestety nie został wówczas rozpatrzony, zalecono zmiany, po których wprowadzeniu w lutym 1997 roku wniesiono go z inicjatywy grupy 120 posłanek i posłów. Ten projekt również nie został skierowany pod obrady Sejmu, ze względu na, jak ujęło to Prezydium Sejmu, "zbyt dużą liczbę innych projektów ustaw czekających na rozpatrzenie". W tej sytuacji do pierwszego czytania projektu udało się doprowadzić posłance - sprawozdawczyni, Iwonie Śledzińskiej - Katarasińskiej, która podczas obrad Sejmu zgłosiła wniosek o uzupełnienie porządku obrad. Po zaaprobowaniu jej wniosku przez Sejm 18 czerwca 1997 roku odbyło się pierwsze czytanie projektu. Został on skierowany do prac w trzech komisjach sejmowych: Sprawiedliwości i Praw Człowieka, Polityki Społecznej i do Komisji Ustawodawczej. Mimo to projekt praktycznie nie miał szans, aby prace nad nim chociaż rozpoczęły się podczas ówczesnej kadencji, bowiem we wrześniu tego samego roku odbyły się wybory parlamentarne.